อิสลาม คือศาสนาที่นับถือพระเจ้าเพียงพระองค์เดียว อิสลามแปลว่า ยอมตามเจตจำนงของพระผู้เป็นเจ้า
อาหรับ คือชนเผ่าเซเมติก ซึ่งปัจจุบันก็มีพวกยิวที่เป็นพวกเซมาติกเหมือนกัน ถ้าจะเปรียบเทียบให้เห็นภาพก็คืออาหรับกับยิว ก็เหมือนคนไทยกับคนลาวนั่นเอง
เมื่อศาสดาโมฮัมหมัดสวรรคต และมีการแต่งตั้งผู้นำของศาสนาอิสลาม คือ ตำแหน่ง “กาหลิบ” ซึ่งในตำแหน่งกาหลิบท่านที่สี่คือ “อาลี” ผู้เป็นบุตรเขยของศสดาโมฮัมหมัด ก้เริ่มมีนิกายหลักๆ ของอิสลามขึ้น 3 นิกาย คือ
1. นิกายคาริจใจ แปลว่า “ผู้แยกตัวออกมา” พวกคาริจใจนี้ ต้องการกาหลิบที่ได้มาจากการเลือกตั้งของชาวมุสลิมทั้งมวล และพวกคาริจใจนี้เป็นพวกเคร่งครัดในระเบียบวินัยและไม่ยินยอมความฟุ่มเฟือย ปัจจุบันพวกคาริจใจนี้ มีอยู่ประมาณแปดแสนในแอฟริกาเหนือ แต่ที่สำคัญก็คือสาขาหนึ่งของนิกายคาริจใจคือพวก “วาฮาบีส์” ที่เป็นผู้มีอำนาจการปกครองอยู่ในประเทศซาอุดิอาระเบียในปัจจุบัน
2. นิกายซีอะห์ คือ พวกของอาลี บุตรเขยของศาสดาโมฮัมหมัด คือนิกายนี้นับถือเชื้อสายของศาสดาโมฮัมหมัด และเป็นนิกายที่เป็นศาสนาทางการของประเทศอิหร่านและประชากรส่วนใหญ่ของอิรัก ก็นับถือศาสนาอิสลามนิกายซีอะห์นี้ ในสมัยกรุงศรีอยุธยาและสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นนั้น ตำแหน่งจุฬาราชมนตรีผุ้เป็นผู้นำชาวมุสลิมในประเทศไทยนั้นจะเป็นของพวกซีอะ ห์ เพิ่งจะมีจุฬาราชมนตรีที่เป็นพวกสุหนี่ เมื่อสมัยหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ.2475 มานี่เอง
3. นิกายสุหนี่ ถือว่านิกายนี้เป็นนิกายหลักที่มี ชาวมุสลิมสังกัดอยู่ในนิกายนี้มากที่สุด ซึ่งสุหนี่มาจากคำภาษาอาหรับว่า “สุนา” แปลว่า “ขนบธรรมเนียม” ซึ่ง เป็นที่มาของความประพฤติปฏิบัติของพวกสุหนี่ที่ยึดเอาวัตรปฏิบัติของ ศาสดาโมฮัมหมัดและขนบประเพณีของสังคมมุสลิมในสมัยแรกๆ เป็นเกณฑ์
